საქართველო: ღვინის სამშობლო და 8,000-წლიანი მემკვიდრეობა

როდესაც ადამიანები ღვინოზე ფიქრობენ, ხშირად პირველ რიგში საფრანგეთი, იტალია ან ესპანეთი ახსენდებათ. თუმცა არქეოლოგიურმა აღმოჩენებმა ცხადყო, რომ მეღვინეობის ნამდვილი სამშობლო საქართველოში, სამხრეთ კავკასიაში მდებარეობს.

ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი აღმოჩენა გადაჭრილ გორაზე გაკეთდა, უძველეს არქეოლოგიურ ძეგლზე, რომელიც ბოლნისის მუნიციპალიტეტში, სოფელ იმირთან ახლოს მდებარეობს. აქ არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს 8,000 წლის წინანდელი თიხის ქვევრების ფრაგმენტები. ქვევრი დიდი თიხის ჭურჭელია, რომელსაც საქართველოში ტრადიციულად ღვინის დასაყენებლად და შესანახად იყენებდნენ. ამ კერამიკული ფრაგმენტების სამეცნიერო ანალიზმა ღვინის კვალი გამოავლინა, რაც მსოფლიოში ყურძნის ღვინის წარმოების უძველეს ცნობილ მტკიცებულებად ითვლება.

ძვ. წ. VI ათასწლეულით დათარიღებული ეს აღმოჩენა ადასტურებს, რომ ამ რეგიონში მცხოვრები ადამიანები ყურძენს აშენებდნენ და ღვინოს აწარმოებდნენ ათასობით წლით ადრე, ვიდრე მსოფლიოს ბევრი ცნობილი ღვინის კულტურა ჩამოყალიბდებოდა.

ეს უძველესი ტრადიცია დღესაც ცოცხალია. ქართული ქვევრის მეღვინეობის უნიკალური მეთოდი, რომლის დროსაც ღვინო მიწაში ჩაფლულ თიხის ჭურჭელში დუღს და მწიფდება, თაობიდან თაობას ათასწლეულების განმავლობაში გადაეცემოდა. ეს ცოცხალი ტრადიცია იმდენად მნიშვნელოვანი კულტურული მემკვიდრეობაა, რომ UNESCO-მ ქართული ტრადიციული ქვევრის ღვინის დაყენების მეთოდი კაცობრიობის არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ნუსხაში შეიტანა.

ღვინის მოყვარულებისთვის, ისტორიის დამფასებლებისა და მოგზაურებისთვის გადაჭრილი გორა მხოლოდ არქეოლოგიური ძეგლი არ არის. ის კაცობრიობისა და ღვინის ხანგრძლივი ურთიერთობის სიმბოლოა. ბოლნისის რეგიონის მონახულება უნიკალურ შესაძლებლობას იძლევა, ახლოდან შეეხო მსოფლიოს ერთ-ერთი უძველესი და ყველაზე გამორჩეული კულტურული ტრადიციის სათავეებს.

თუ ოდესმე დაგისვამთ კითხვა, სად დაიწყო ღვინის ნამდვილი ისტორია, პასუხი სამხრეთ საქართველოს რბილ, ტალღოვან ლანდშაფტებშია, სადაც 8,000-წლიანი მემკვიდრეობა დღესაც აგრძელებს მსოფლიოს შთაგონებას.